Oturduğu yerden yavaşca doğruldu adam.
Elini cebine attı ve yeniden başladığı sigaradan bir tane daha yaktı.
Tütünün dumanını çekerken içine , küllük yaptığı avucuna baktı.
Umut ve sevgi dolu yılların, ellerinin arasından nasıl kayıp gittiğini düşündü.
Ve kaldırdı başını, inadına yürümek istedi.
Kendisiyle konuştu sonra; 'hadi toparlan, kalıyoruz' dedi ve gecenin karanlığında 'avazı çıktığı kadar' sustu...
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta