Adam
Fotoğraf gibi yaşadık,
Renkleri gün geçtikçe soldu ömrümüzün..
İlk anında bir heyecansa,
Sonunda bir yırtılıştı bütün bunlar..
Biz yorgun atlar gibiydik,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta