Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Tüm dünyanın hali bu ne yazık ki.
Kalemine sağlık sevgili Halil.
Halka; paran kadar konuş
Ege/men/lere,
Ko-nuş-tu-ğun kadar para.
Şimdi çıra yak,
Bun/da doğruluk ara.
BU DOĞRULUKLAR ARAP SAÇINA DÖNDÜ HUKUK SİYASİTÇİLERE SADECE GÖZDAĞI VERDİKÇE...
SEVGİYLE HALİL BEY : )
Tam Puanımla
G ö k m e n
Dünya Barışına Çağrı Grubu
Halka; paran kadar konuş
Ege/men/lere,
Ko-nuş-tu-ğun kadar para.
Şimdi çıra yak,
Bun/da doğruluk ara.
Bunda yadırganacak ne var ki şairim.
Bütün Dünya da sistem böyle işliyor.Düzen bu.
Kitaplara sığmayacak kadar geniş kapsamlı konuyu
bir kitap başlığı gibi özetleyen,kısa ve anlamlı şiirini
kutlar,tebrik ederim.
Mustafa Yiğit/Adana
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta