Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Son birkaç yıldır hukuk alanında güya iyileştirmeler öngörülüyor ve yeniden yapılandırılıyordu adalet sistemi...
Siyasetin bu kuruma yönelik kaşımalarına oldum olası kaygıyla bakagelmişimdir.
Şimdi de öyle...
Şiiriniz,eleştirel bakış açısından tarafsızdı.
Kutluyorum Efendim.
Erdemle.
Bu taraftaki görüntü 'mührü elinde taşıyanın kendini süleyman gördüğü' bir görüntü. Yargıya da o hükmediyor, adaleti de kendi ve yandaşları için işletiyor. Öbür tarafta neler olacak, henüz hiçbirimiz bilemiyoruz bunu...
Kaleminize sağlık sayın Bedri Tahir Adaklı.
Adalet çıkarcının hükmünde... Çıkarcı da hep kendine doğru yontuyor.
Çiğ sütün masumiyetine inanıyorum Sayın Adaklı.. zira ne ateşe ne suya değmiş saf bir masumiyettir o… Adalet ise en adil olanı kişinin vicdanındakidir bana göre… varsa tabi… kutluyorum anlamlı ve güzel emeğinizi saygı ile..
Bu şiir ile ilgili 14 tane yorum bulunmakta