ADALET
Sonbahar soldurmuştu sokağın neşesini, doğanın renklerini. Ve kış gösteriyordu soğuk yüzünü örtük perdelerin arkasından. Adaletin aydınlattığı caddeler bir bir kararıyordu umutlar gibi. Ve bir hikaye canlanıyordu Dicle ve Fırat’ın kıyısında;Adalet..
Salınıyordu bir deli rüzgar Levend’in yüreğinden gökyüzüne doğru. Canlandırıyordu buruk hikayesini ayışığının gölgesinde ve karabulutlara bürünmüş zihnine soruyordu adaleti.
Adalet neydi?
Adalet keskin bir bıçaksa neden saplanmıyordu zalimlerin yüreğine?
Adalet asi bir silahsa neden delmiyordu fırsat düşkünü insanların zavallı beyinlerini?
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta