Adalar kimi Şiiri - Sevinc Arzulu

Atın yalmanına yatım, yatmayım,
Dalğalar qoynunda batım, batmayım.
Ülvi arzulara çatım, çatmayım.
Gedirəm nabələd adamlar kimi.

Qızıl daş-qaşınla öyünürsən sən,
Zər-ziba içində döyünürsən sən.
Bəzən nöqtə kimi görünürsən sən,
Sahildən ən uzaq adalar kimi.

Uzaqlarda qalan elim-obamsan,
Xəzrim, gilavarım, badi-səbamsan.
Mənim əbədilik Şaxta babamsan,
Yayda bumbuz olan odalar kimi.