Kuru yaprak gibi düştüm savruldum
Düşen yaprağıma dal olurum ben
Sahra çöllerinde yandım kavruldum
Vahasız çölüme yel olurum ben
Es rüzgâr bağrıma hep serin serin
İncitme gönlümü yarası derin
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta