mutsuz
bir kalabalığın kuytuluklarından süzüldün
o ada
bir yelken nefesi
asi bir martının kanadında
dönülmez
limansız bir ada
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




DENİZLER TUTSAK AMA ADA ÖZGÜR OLABİLİR Mİ...BELKİDE...
YÜREK SESİNİZE TEBRİKLERİM VE SEVGİLERİMLE...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta