Ben bir ağacım demiştim sana. Çiçek açtığım zamanlar mazi oldu. Şimdi kara kışın ortasında cansız kaldım,tüm ihtişamım o güzel yaz günlerinde kaldı.
Açtım pencereyi nefesin doldu odam
Dudaklarımda hissetim acı bahar kokusunu
Açtım pencereyi sen doldu evim
Nefesini hissettim ta ciğerlerimde
Ah ne çok özlem sana,Ah ne çok sevda
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta