Acıktım.
Hem de çok.
Bir çocuk nasıl ölür,
ölmemesi gereken bir zamanda!
Açlıktan üstelik.
Açlıktan ölen çocuklara,
adaletine sövdüğüm dünyaya inat.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta