Aciz sözler Şiiri - Rafet Omak

Konuşarak anlatamıyoruz ya hani bazı duyguları,
Sarf ettiğimiz nefesler kifayetsiz kalıyor hani.
O zaman başlıyor insan kendi içinde yaşamaya her şeyi.
Alnına yazılanı böyle böyle kabulleniyor.

Kimi kusuyor öfkesini, Kimisi döküyor gözyaşlarını yerlere
Birisi de var ki bakıyor uzaklara öylece,
Ne bir yaş çıkıyor gözlerinden,
Ne de içini dökebiliyor birilerine.
Çünkü izah edemiyor kendini kimseye,
Anlamak istemiyorlar, ya da öyle geliyor işlerine.

Aslında hiçbir zaman çok uzak olamadım kimseye, Ama çok yakın da olamadım.
Biri hariç şansımı da zaten fazla zorlamadım.
Kaderin dediğinden bir adım öteye adım atamadım.

Anladım ki,
Neyi çok istersen su hayatta,
En çok ondan eksiliyorsun.
Birken iki olmak diyorsun,
Geriye ne o kalıyor, Ne de senden bir eser,
Elindeki birden de oluyorsun.
Özenerek yaptığın ne varsa,
Bir bir kendi elinle yikıyorsun..