Konuşarak anlatamıyoruz ya hani bazı duyguları,
Sarf ettiğimiz nefesler kifayetsiz kalıyor hani.
O zaman başlıyor insan kendi içinde yaşamaya her şeyi.
Alnına yazılanı böyle böyle kabulleniyor.
Kimi kusuyor öfkesini, Kimisi döküyor gözyaşlarını yerlere
Birisi de var ki bakıyor uzaklara öylece,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta