Telaşa gömülmüş bir kentte yaz.
Kentin meydanında bir gece yarısı,
Geleceğini tutuşturduğumuz bir çocuk,
Dünyasını dar ettiğimiz bir mahzun...
Önündeki leğende buza yatmış su şişeleri,
Solmuş gömleğinde emekçi kokusu…
Karanlık gecede uyku akrep gibi,
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta