Telaşa gömülmüş bir kentte yaz.
Kentin meydanında bir gece yarısı,
Geleceğini tutuşturduğumuz bir çocuk,
Dünyasını dar ettiğimiz bir mahzun...
Önündeki leğende buza yatmış su şişeleri,
Solmuş gömleğinde emekçi kokusu…
Karanlık gecede uyku akrep gibi,
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta