Bir tutam kardı bazen mutluluk,
Bazen sevdiğinin mutluluğu,
İnsan hiç ister mi umutsuzluğu?
Olmasa ne anlamı kalırdı mutluluğun?
Sırası gelen gidiyor işte görüyorsun.
Üzerine toprak seriliyor,
Sonra yosun tutuyorsun.
Ve sonra ziyaretine geliyor birileri.
Sonra yine birileri...
Ve nihayet;
Acımasız zaman seni de unutturuyor.
Kayıt Tarihi : 14.1.2026 00:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!