Bir balıkçı vardı, kırık sandalıyla denize açılan...
Başında eski hasır şapkası, elinde babadan kalma oltası.
Pırpır teknelerinin yanında sandalı küçücüktü, ama denize aşkı çoook büyüktü.
Bir atardı oltasını denize hevesle,
Kendi kendine seslenirdi 'haydi rast gele'...
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta