Bir balıkçı vardı, kırık sandalıyla denize açılan...
Başında eski hasır şapkası, elinde babadan kalma oltası.
Pırpır teknelerinin yanında sandalı küçücüktü, ama denize aşkı çoook büyüktü.
Bir atardı oltasını denize hevesle,
Kendi kendine seslenirdi 'haydi rast gele'...
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta