Ne kadar içime otursa da,
Bazı şeyler hayatta...
Yaramaz bir çocuk gibi,
Geçip de hayatın karşına.
Şöyle demek içimden geliyor:
Her zaman yanımızda olacak kadının
her yerde yanında olmaya ant içtiğimiz
üç ayaklı dünya adaletiydi sevdamız;
sen,
ben,
gölgen-gölgem..
Devamını Oku
her yerde yanında olmaya ant içtiğimiz
üç ayaklı dünya adaletiydi sevdamız;
sen,
ben,
gölgen-gölgem..




ama acıyor işte....
insan sanki ayna karşısında yüzünde ki yaraları görmezden gelir misali baksa da o çizgiler öyle oturuyor ki simaya.
Acıyor işte....
fakat yaramaz bir çocuğun penceresinden hayata bakmak ta bir savunma mekanizması işte, yada bir şahlanış, mücadele.
Kutluyorum Meltem hanım.....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta