Ne kadar içime otursa da,
Bazı şeyler hayatta...
Yaramaz bir çocuk gibi,
Geçip de hayatın karşına.
Şöyle demek içimden geliyor:
Neşe ile ızdırapla,
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,
Devamını Oku
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,




ama acıyor işte....
insan sanki ayna karşısında yüzünde ki yaraları görmezden gelir misali baksa da o çizgiler öyle oturuyor ki simaya.
Acıyor işte....
fakat yaramaz bir çocuğun penceresinden hayata bakmak ta bir savunma mekanizması işte, yada bir şahlanış, mücadele.
Kutluyorum Meltem hanım.....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta