Özlem kapısının önünde dizleri üstüne çökmüş ayrılık
Arkasına bakmıyor ki giderken
Köşeme sıkıştım kaldım
Siz bunu bilemezsiniz
Sen bilirsin
..
Çoğu zaman öylece durup kaldım
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta