Silik anılara geri döndüm dün
Yıllar öncenin adımları karışmış tozlara
Sesler sinmiş tavana
Kimse dokunmamış buraya, koltukların yüzünü değiştirmekten başka
109 numaralı kapının ardında çocukluğum
Ve şimdi ben ve içimde sen ve uzakta sen
Sessiz hıçkırıkların bağırışları ince ruhuma dokunmalarıyla meşhur
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta