Buralarda yokum, durduğum kapılarda kısmetsizim.
Yüzüme kapanan kapıların, hadsiz birçoğu hesapsız.
Arkadaşı oldum Kef’in uyudum çok, binlerce asır,
Döktüğüm eteğimdeki taşım değmedi birinin başına.
Üzerimi örtecek biri olmadı lanetliler kasabasında.
Durdular ayak üstünde, utanmadan gayesiyle Âdem’e.
Deli çığlıklar atıyorum her gün avazım çıktığı kadarıyla.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta