Kabuklarım acının kurşunuyla soyunur ruhum
Kabuklarım dökülür bigane rengimden aslına
Bir ben olurum, dirilirim benliğime
Küllerine kan verebilmekti acıdan geçebilmek
Acılardan geçtim, yollarımda sakat köprüler
Ben doldurdum obruğu toprağımla!
Ben tamir ettim gözlerimle tüm cümlelerimi
Kabuklarımı soydum, aynada gözlerimi gördüm
Bu benim rengim dedim, tanıştım ruhumun ayak iziyle…
Bendim, bendimi yırttım ve parçaladım, alnımdan öptüm
Ben olmuştum… Mahşerde tepinir gibi kendimi bulmuştum!
Acının gölgesinde kabuklarım tenimden ayrıldı…
Bir ben doğdum kendimin içinden kendimi buldum!
Kayıt Tarihi : 23.1.2026 12:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!