Gittikçe artıyor bu yangın.
Son gemi de gidiyor işte,arkasından tek bir mendil sallayan yok.
Ne garip bana benziyor her şey, yada ben herşeye benzemeye başladım.
Ağaçlar ki yapraklarından vazgeçiyor artık.
Bir daha ki mevsime diyor, bir daha ki mevsime..
Ben, sanki oradan inip, saçlarını rüzgara teslim edip,
bana koşup, geldim diyecekmişin gibi bir hissi saklıyorum içimde.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta