Şimdi nerdeyim ben, sen nasılsın gül yüzlüm?
Kendimi bulamıyorum bu zamanın anında.
Aradan geçen zamanın, benzer yaşamların, güz mevsiminde kimsesiz kalmışlığın ortasında,
Bir şeylerin arasında gözlerimi kapamayı alışkanlık edinen ben,
Kördügüm sevdalalılara öğütlenen kelimelerde yine ben.
Yarınım yok artık sevdiğim.Sen yoksun.
Hangi mevsimde açan çiçeklerden istersin şimdi, onu da bilmiyorum.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta