Şimdi nerdeyim ben, sen nasılsın gül yüzlüm?
Kendimi bulamıyorum bu zamanın anında.
Aradan geçen zamanın, benzer yaşamların, güz mevsiminde kimsesiz kalmışlığın ortasında,
Bir şeylerin arasında gözlerimi kapamayı alışkanlık edinen ben,
Kördügüm sevdalalılara öğütlenen kelimelerde yine ben.
Yarınım yok artık sevdiğim.Sen yoksun.
Hangi mevsimde açan çiçeklerden istersin şimdi, onu da bilmiyorum.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta