Ne zaman bir acıyı görse kaldırır başını ve o bitmişliği hatırlar.
Ve koydu mu başını karanlığa devirir sert kahırlar yününü.
Terketmese de bu şiiri okyanus tazesi kahırlar.
Acılar kesmemeli umudun önünü.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta