Katoklaşmış acı bazen
Damıtarak zehrini,
Bir noktada birikir
Biraz,biraz,biraz daha
Dayanırsın
Mutluluk vermese de
Çekilir...
... ve nihayet gelip çattı
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi
Devamını Oku
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi




Muhteşem finalin hatrına şiiriyetten uzak katoklaşma ve dingin kelimelerini hoş görüyorum. Sevgiler!
Farklılığı göze çarparken akıcılığı ve sürükleyiciliği takdire değer. Her ne kadar direk anlamlar içerse de.
Adımladıkça alıştığın
ayağından çıkarınca
acısıyla tanıştığın.......harika bir son..!
herkes pabuça takmış boşverelim o bir simge değilmi bu şiirde.harika sonu bir daha okuyup alıştığımızı sandığımız acılarımızı çekilenleri ve atmaya kaltığımızdaki ağır hasarlara baklaım bizde oluşannnnn..
Ayakkabı acısını çok iyi bilirim.Ne yerli ne italyan ne amerikan kalıbı uymaz.Ve her adımda acızısını duymak ve acının üzerine basmak deli eder adamı.
Belki de deliliğim bundan.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta