Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
GÖZYAŞIM
Ey Sevgili!
Hüzün çökmüş gönlümü,esen rüzgar siler mi?
Kahır kahır göz yaşım, akıp gitse biter mi?
Yine sensiz bu gönlüm, anlamını yitirmiş!
Nefes alsam ne olur, anlamsız alış-veriş.
Baktığım hiç bir yer, sensiz anlam vermiyor.
Her yere bahar gelse, şu gönlüme gelmiyor.
Ne kışlar atlatmıştım, buzlarını kırarak
Gözyaşımın tuzunda, akıpta ısıtarak.
Ne yaptın ki! Sen bana böylece perişanım,
Şimdi perişanlıkta, kendimle yarışanım.
Yağmurlarda gizlerim kendi gözyaşlarımı
Kaç yıl içinde ağarttın, simsiyah saçlarımı.
Adem ÖZEL (Sorgunlu)