Fabrikaların karanlık gizemli dumanlarından kalma , biraz da odamda ki
küçük sobanın isin den durma karanlık var burada.
Perdelerim de durmaksızın akan yorgunluk nehri , yalnız bir o kadar yorgun
ve haşmetli olan geceden kalma gür yağmurun sabaha bıraktığı taze çiğler ile temizlenecek galiba.
Pencerem de bir küçük papatya saksısı vardır , ismini bile koydum " DeliSevda"
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta