Her gün, bu gün daha çok gülmsiycem diye uyanıyorum, ama her gün acıma bir yenisi ekleniyor. Acaba hak etmiyormuyum? Hak etmiyormuyum mutlu olmayı? Hak etmiyormuyum huzurlu olmayı?
Abi elimden geleni yapıyorum be yapıyorum, niye? olmuyor niye? neyeden?
Ben hatayı başındamı yapıyorum?
Yoksa devamında mı?
Her nerde yapıyorsam bulmalıyım ya tam tersi insanları secmeliyim yadan secdikden sonra susmalıyım.
O kadar göz yaşım var ki anlatamam saatlerce alasam yetmez. bayılana kadar, saatlerce günlerce ağlamak sanki iyi gelecek gibi.
Ama bırakmazdar ne aşkımızı yaşatmazdar nede ağlamağa izin verirler. çok zor.
Kayıt Tarihi : 15.04.2026 01:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
İki ayrılmış kalp bir olmağa çalışır bu arada parçalarını toplamayı unuturlar




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!