Zamanımız gereksiz ve varlık niteliğini oluşturup anlam yüklediğimiz fakat hayvan arzusuyla dolaşan varoluş yanılgısıyla varlıklar yaşıyor.
Gereksizlik dahilinde karşılamak için meşrebini unutur
Hatta iyilik zerrelerini yok edecek kadar şerefini de uyutur
Özellikle varlıklar içerisinde yokluk görmemiz de bereketsizliğin nasibidir.
Yapraklarını tek tek örtmüş açelya bir istek ki Allah'tan; zenginliği, cesareti, kıyafeti, güzelliği ve sıra dışı bitmeyen isteğini başıboş eşek arısına bunları söylüyor.
Bırakalım da arka taraftan bizler izleyelim.
Bizler izlemeli ki kendi afetlerimizde ölmeyelim
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta