Ateşi söndüren sudur, üzerine sere serpe dökülünce,
İnsan, fitne yumağı olur, ar perdesi sökülünce,
Hep bir aceledeyiz, insan oğlunun her işi acele,
Belki de biliyoruz, bu telaş götürür bizi ecele...
Hırsı dindiren musibettir, akılsız başa gelince,
Bir kurşun misali saplanıp yüreğini delince...
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta