Tüter durur akşamın soğuğu,
Dudağımdaki sigaram gibi.
Evlere takılır gözlerim,
Işıkların biri yanar biri söner.
Öylece dalar giderim,
Hiç var olmadığım yerlere.
Var olmadığım mutluluğun içinde bulurum,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta