Kötü zamanlarında bir aç gözlü
iyi olacağı düşüncesinin ümidiyle yaşar.
Hem tırnağından bile ayrılmaz
taş gibi de yaşlanır
sanki ölüm
ürperiyor
gibi onlardan.
ben aşkı bir üveyikten satın aldım,yaşım onaltı
o zamanlar bakır rengindeydi dağlar
daha şıvan düşmemişti böğrüme
daha deli deli esmemişti ruzigar
kalbim acıya düşmemişti
sanırdım bütün ırmaklardan koşacaktım
Devamını Oku
o zamanlar bakır rengindeydi dağlar
daha şıvan düşmemişti böğrüme
daha deli deli esmemişti ruzigar
kalbim acıya düşmemişti
sanırdım bütün ırmaklardan koşacaktım




''' aç gözlüler daha mı çok yaşıyor ne şiiri okuyunca böyle düşündüm...tebrikler...''
hak vermemek elde değil,var olun efendim
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta