I.
Toprak
betonla takılır
düzen yıkılır
kimi felsefe taşını arayışta
kimi pazar torbasıyla yarışta
çağın altı çamur
üstü asfalt
medeniyet dediğin
domatese muhtaç bir salt...
II.
Zaman
alarmda dolanır
zihin bulanır
kimi mesai saatinde eğilişte
kimi cuma akşamı, hafta sonu dirilişte
çağın yönü şaşık
akışı hız
medeniyet dediğin
tadı kaçmış kart kız...
III.
Akıl
hesaba bükülür
şalter sökülür
kimi evrenin sırrını çözüşte
kimi kombinin derecesini düşüşte
çağın beyni yanık
sigortası kof
insan dediğin
derin bir "of"...
IV.
Dil
emojide daralır
anlam sararır
kimi lafın selinde bitişte
kimi caps arayıp, laf yetiştirişte
çağın sesi gürültü
harfi az
insan dediğin
klavyede bir avaz...
V.
Maske
yüze yapışır
roller kapışır
kimi sahne önünde alkışta
kimi zoom toplantısında, uykulu bakışta
çağın yüzü filtreli
özü yalan
medeniyet dediğin
kalan sağlardan kalan...
VI.
Dal
plastikle sarılır
orman daralır
kimi hırsın selinde sönüşte
kimi balkonda maydanoz yetiştiren bir dönüşte
çağın eli kirli
havası gaz
medeniyet dediğin
beton dökülmüş bir yaz...
VII.
Şehir
trafiğe sarılır
ruhlar yorulur
kimi mülkün peşinde koşuşta
kimi otobüs sırasında, metrobüste duruşta
çağın sokağı dar
egzozu bol
insan dediğin
kaybolan bir yol...
VIII.
Düş
tablette vurulur
dünya yorulur
kimi parkın tenhasında gülüşte
kimi bedava internet peşinde, düşüşte
çağın kalbi pilli
vicdanı loş
insan dediğin
sarhoş, bihoş...
IX.
İnsanın
düzene yansır
hakikati yadsır
Kimi hırsın selinde sönüşte,
Kimi ruhun evinde dönüşte...
Kimi kaynana görümce enişte
Sabah öğle akşam yer erişte..
çağın ufkunda duman
aklı dar
medeniyet dediğin
salçalı bir tarhanaya kadar...
X.
Fikir
mutfağa bükülür
terlik sökülür
kimi indirim kuponu peşinde
kimi maaşın eriyen işinde
çağın gözü aç
cebi delik
medeniyet dediğin
gündelik...
XI.
Ruh
göklere uzanır
dünya kazanır
kimi kuantum fiziği peşinde
kimi pazarın ucuz patatesinde
çağın aynası çatlak
boyası sır
insan dediğin
balkonda kuruyan çamaşır...
XII
Saat
duvarda sıkılır
düzen yıkılır
kimi yapay zekayla yarışta
kimi elindeki telefonla bakışta
çağın dili emojili
tadı loş
medeniyet dediğin
bomboş bir hoş...
XIII.
Kedi
mamaya koşturur
zaman oluşturur
kimi makro ekonomiye dalışta
kimi maaş günü kredi kartı yatırışta
çağın cebi delik
huyu hır
insan dediğin
plastik leğende bir tıkır...
XIV.
Toprak
saksıda daralır
çiçek sararır
kimi otobüs kartını arayışta
kimi indirim gününde koşuşta
çağın sonu sürpriz
vakti dar
absürt devinim dediğin
elden ne kalırsa kâr...
ENGİN TOPKAN (12.08.2026)
Engin TopkanKayıt Tarihi : 12.08.2026 08:10:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Saat: 05:35 Cebeci / ANKARA



