En çok sevdiği oyunu oynarken,
elinden.
En çok sevdiği oyuncağı alınan,
ağlamaklı bir çocuk gibiyim,
Ağlayamayacak kadar gururlu
bir çocuk gibi,
Kaybedilen bir mutluluğun
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Metin Başol artık hayatta değil 43 yaşında onu kaybettik.Ben onu bu sitede tanıdım.Kocaman yüreği var .İnanılmaz bir dost.Sonra eğitim arkadaşı olduk.Eminönü'nde yemek yedik.Berber güldük.Kadıköy'de bana balık ısmarladı.Kalbini açtı ....Dost olduk ve ben onun yaşamadığı gerçeğine hala inanamıyorum...Çok konuşacak şeyimiz vardı Metin...Neden iyiler çok yaşamaz...Metin sevgili dostum ben kıme anlatacağım artık kımselere anlatamadıklarımı...Kadıköy'de ara sokaklarda güle oynaya kımınle yürüyeceğim...Bana şiir oku demiştin hemde canlı canlı ...Kadıköy sokakları dostluğumuza şahit oldu..Seni öldüğüm güne kadar unutmayacağım sevgili Metin Başol...Antolojının bana kazandırdığı en değerli şey sensin sevgili dostum....Perikızı Canan Ekinci
Güzel şiirinizden dolayı sizi tebrik ediyorum Metin Bey.Aklınıza ve yüreğinize sağlık..
benim de benzer bir şiirim var. Siz aşk denen oyununu hayatın tiyatro sahnesine taşıyarak mısralara dökmüşsünüz; bense bir kumar masasısında oynamışım bu oyunu şiirimde.. müsadenizle paylaşmak isterim:
Oyun Bitti İsimsiz! ..
Bir kumar oynandı
Hayat masasında
Oysa durum sersefil
Cepler bomboştu..
Sen beyin kıvrımlarını.. aklını..
Bense
Yüreğimi koydum ortaya.
Bir, beyin duruyordu masada;
İsimsiz..
Bir de,yürek vardı ortada;
Hilesiz.
Akıl hep kar edendir oyunda;
Durum meydanda..
Yürek mete-lik-siz;
Yüreğe borç bile vermedi isimsiz..
Yürek-ses-siz..
…
Kazanandın..
Akıl –oyunu- kazandı;
Aşk kaybetti.
Ve
Oyun bitti!
…
Sıradaki
Rus ruleti.
Özlem Geray
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta