yağmurundan kurunmuş
kendi toprağında doğrulan geceye
kavli nedir absürd olanın
içime sığmayanı
kendimden azalanı
varlığıma düşürmek için uğraşım
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




düşünmek ve duymak...
şakülü, epeyce düşünceye kaymış şiirin...içindeki ''tuhaf'ı'' resmetmek yerine, anlatmış şair
eh zararı yok...biz de resimlemeyi kendiöiz yaparız artık
teşekkürler emeğe
bilirmisin ki sen boğulduğumuz rahmetleri......
geriye bakmayı öğrenemezsen geleceğe el veremezsin.hayat okulu bu absürd dersleri her gün tekrarlıyor.eninde sonunda, eskiler sırtında olacak herkesin...
...mecburum taşıdıklarımı
ayak büyüklüğüme basıp
bakmadığım geriye bırakmaya ...
geride bıraktıklarımız kendimizden bir parça eksiliyoruz çoğalmasını bilmeden
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta