kasıklarım yaşamın arzusuyla dolu
mart insanı gibi dolaşıyorum kedilerde
doruklardan yuvarlanan isimsiz bir taş,
ben
bir de çocukken dedem sandığım Ay
aynı elin marifeti kuvvetle yapışıyoruz yere
kasıklarım yaşamın arzusuyla dolu
mart insanı gibi dolaşıyorum kedilerde
doruklardan yuvarlanan isimsiz bir taş,
ben
bir de çocukken dedem sandığım Ay
aynı elin marifeti kuvvetle yapışıyoruz yere
© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Şu anda buradasınız:A - Mart İnsanı Şiiri - Yorumlar
21 Ekim 2026 Çarşamba - 23:56:58

öfken kime? işte şimdi sana ne takma..ne de çakma bi sıfat yükleyebildim! donuk! kapılarındaki kilitlerde ellerim incidi inan. bi 'herşeyi ben yaptım..!' diye öne atılıyorsun.. bi 'herşeyin sorumlusu o..!' he bi de 'edilgen'i var.. dahası böylesine silik bir gecede (ki burası bence:)) okurken şiirini kafamın üstünde beliren bi siluetin fısıldadığı absurd günahlar bütününden bahsetmek istemiyorum! bu eğlenen öfke niye? kime?
Dostum Azazel'in çelik kılıcını kınından çıkarmışsın yine! Buralarda bir yangın çıkarmaya ne dersin gerçi çürük odunları ateşte sevmez fakat geride kalan kül yumaklarıyla yeni yaratımlar inşaa edebilecek savaşçılar da (ŞAİR) yok değil.
Ateşini besle....
Ateşini besle....
Ateşini besle....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta