Safiye Özgöç - Ablama ithafen Şiiri - An ...

sen gelmez oldun

Bir yaz akşamıydı hava kararmış, yaz olmasına rağmen yağmurla gelen bir serinlik başlamıştı,
Ahh Safiye yağmur yağsa da seyretsem demiştin. Hasta yatağından kalktın, balkona çıktık, rüzgâr üşütüyordu ellerimizi. Gözlerin donuk, bedenin halsizdi.
Yağmur oluk gibi yağarken, aklına gelenleri düşününce, yağan yağmurun sesi beni boğuyordu.
Gitmeye hazırlanan otobüse binmek için, gizli bir güç, seni sürükler gibiydi. Sanki, sanki gitmek istiyordun.
Bahar için planlar yapmıştık, bana unutturma diyordun. Bahar planların beni mutlu ediyor, bahara kadar beni bırakmaz diyordum..