ABİM...
Can özüm, annemin en güzel emaneti karındaşım.
Kömür gözlerine kurban olduğum.
Şimdi ben böyle dimdik durabiliyorsam.
Kimseye boyun eğmiyorsam bil ki hepsi senin sayende.
Sen benim arkamda duran dağ, sırtımı yasladığım koca çınarımsın.
Baba yarısı degil bir babadan fazlası oldun.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta