Abidin Kırkoç Şiirleri - Şair Abidin Kırkoç

Resmini ilaç diye kalbime sarıyorum
Mesut günlerin her karesini arıyorum
Beni af etmen için sanma yalvarıyorum
Mutlu olmanın her çaresini arıyorum

Aşk gönülden kalbe yapılan bir gezidir

Yaşı yaşıma uydu
Kalbim sesini duydu
Sevdiğim işte buydu
Bu yüzden beraberim
Sevgimi bol eylerim

Aşık olduğum güzel sessiz, sakin ve uysal
Benim sevdiceğim benden bile çok duygusal
Bitmesin hep yaşasın aşk denen bu masal
Benim sevdiceğim benden bile çok duygusal

Canımsın dedim gözleri aniden ıslandı

Solmasın gönül gülümün minesi
Yanmış tutuşmuş ben gibi sinesi
Hep sensin şu gönlümün ayinesi
Seni kaybetmekten çok korkuyorum

Gönül gözüm içinde bir aynasın

Rüya gördüm gök yüzüne çıktım ben
Bıktım artık yalnızlıktan bıktım ben
Yıllarca sakladım belli etmedim
Hep gizli sevdim, sana aşıktım ben
Bıktım artık yalnızlıktan bıktım ben

Kalbe giden yolları bir bir açtım
Son bir ümitle seni bekliyorum
Bil ki her dem ben sana muhtaçtım
Binbir ümitle seni bekliyorum

Sevgimi sunsam sana kucak kucak

Seninle uzun yıllar sonra sokakta karşılaştık
Bence düşman gibi değil bin pişman gibi bakıştık
Sonra bir yabancı gibi kalabalığa karıştık
Bence düşman gibi değil bin pişman gibi bakıştık

Hiç bir şey söylemedik sanki zaman durmuş gibiydi

Gel gitme kal diye nasıl yalvardın
Ettiğim zulümden sanmam bıkardın
Sen beni kalbinden söküp çıkardın
Kara sevdaydım akmadım gönlüne

Aşığı yıldırmaz cevri cefalar

Veda saatimiz gelip çatınca
Ayrılık oku kalbime batınca
Aşk acısı bizi ağlatınca
Sana gül demek hep bana mı düşer

Nasıl parıldar gül yüzün şulesi

Suçlusun sevgilim af etmem seni bu defa
Ne olur git, beni acımla başbaşa bırak
O çok sevdiğim gözlerinde yok olmuş vefa
Ne olur git, beni sevdamla başbaşa bırak

Anladım mutluluk ilacım, benden çok ırak