Abidin Kırkoç Şiirleri - Şair Abidin Kırkoç

Gönül bahçeme sevgi ekmiştim
Bu gün nedense hasret biçiyorum
Yeşersin diye gözyaşı dökmüştüm
Ümitsiz aşkı ben mi seçiyorum

Karşımda gördüğüm sen misin sahi

Beni üzmekle hiç aşmıyormusun maksadını
Benden özür dilemek öyle çok zormu efendim
Bak herkesten gizliyorum sevenimin adını
Bizim kavlimizde terketmek hiç varmı efendim

Efendim aşkından yandım tutuştum,alevlendim

Dün seni andım ey aşkın zalimi
Gel hayra yor benim son mecalimi
Arzuhalci ne bilsin ahvalimi
Anılar üşüştü gönül gözüme
Göz yaşlarım düştü bir bir yüzüme

Hani çok mutluydun biz senle güya
Hayaller ümitler bak düştü suya
Nasıl biter bilmem bu tatlı rüya
Ben sevdamı sundum sana peşinen

Rüya gördüm gök yüzüne çıktım ben
Bıktım artık yalnızlıktan bıktım ben
Yıllarca sakladım belli etmedim
Hep gizli sevdim, sana aşıktım ben
Bıktım artık yalnızlıktan bıktım ben

Kalbe giden yolları bir bir açtım
Son bir ümitle seni bekliyorum
Bil ki her dem ben sana muhtaçtım
Binbir ümitle seni bekliyorum

Sevgimi sunsam sana kucak kucak

Seninle uzun yıllar sonra sokakta karşılaştık
Bence düşman gibi değil bin pişman gibi bakıştık
Sonra bir yabancı gibi kalabalığa karıştık
Bence düşman gibi değil bin pişman gibi bakıştık

Hiç bir şey söylemedik sanki zaman durmuş gibiydi

Sen kaçtın ama ben oldum yüreksiz
Kendini savunman bence gereksiz
Gönlümü bıraktım akıntıya ben
Sandalım boşlukta yüzer küreksiz

Hasrettim yüzünde ki neşelere

Bugün doğum günüm gönlüm kırlara doğru koşsam diyor
Bir coşku şelalesi olup seller gibi coşsam diyor
Ilgıt ılgıt esen yel gibi daldan dala essem diyor
Beni gönülden bir ömür sevecek yare düşsem diyor

Sevgi dolu tomurcukları serpen bir küçük burçağım

Günden güne büyüyüp serpilirsin
Sevginin en iyisini sen bilirsin
Ne çok özlenir ne çok sevilirsin
Torun dan çok,hayat veren bir cansın
Şu yorgun gönlüme son bir heyacansın