Söz verdim kendime
Geçmişim artık çıkmayacak önüme
Kalemin keskin ucundan dökülen kirli sözcükler
Yaşamamış gibiyim kokuşmuş anılar sizi
Hele seni hiçbir yerden çıkaramam sevgili
Avuçlarımda yakılan anıların külü
Bu romanın üzerinde kalem izlerim var
Suçlu arıyorsanız o benim hayat değil
Sevgili bırakıp gittiğinde de
Ben yazmıştım senaryoyu
Seni çok ama çok seviyorum dediğimde de
Her ayrılık bir yalnızlık
Cevabı kendinde saklı soru bu
Siyaha mayalanan gökyüzü
Damla damla içtiğin keder
Şimdi elimde
İlkokulda güneşe doğru çizdiğim
Acının pıhtısı atmış yüreğine
Gecenin sesini tül gibi üzerine çeken
Bir buhran anı daha bilmem hangi geçmişin
Kaç defa neşter vurulabilir bir yaraya
Tıkandı yol bitti hayat
Sonrası upuzun muğlaklık
Gökyüzünde tutunmak için
Yok bir nedenin
Kay da millet dilek tutsun
Bak parmaklarıyla
Seni işaret ediyor sevgililer
Bir şeyler kopuyor sana doğru içimden
Bazen bir fırtına bazen bir yağmur
Görünce seni
Ayaz kesilir dilim
Gözler haykırışı olsa da insanın
Başka bir lisan bu
Korkma
Vazgeçiş değil
Seçenektir intihar
Azrail'i bekleme
Unutmuştur belki
Bunca İyi insan arasında seni
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!