Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Merhum Üstad'a olan hürmetinizi takdir ve bu harika destanınızı tebrik ediyorum. Selam ve muhabbetle...
bir kez daha rahmetle andık, mihribanı kimsesiz öksüz yetim bırakan ustayı
tebrikler
Çok güzel bir veda şiiri.
Tebrikler sevgili Sinan.
Kaleminize sağlık. Üstadın ruhu şad olmuştur.
Harika, paylaştığınız için teşekkürler
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta