Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Abdullah Yüce'nin tüm şiirleri çok güzel bence.
Fakat ikinci, üçüncü okumada daha bir seviyor insan. Mesela Nilüfer şiiri.
İlk okuduğumda beni pek ilgilendirmeyen, ama çok ustaca anlatılmış bir aşk hikayesi sandım. Tekrarında, bunun platonik bir aşk olduğunu düşündüm. Artık, aradığı aşkı bulamayanların kafasındaki, muhtelif kurguları özetlediğini hissediyorum bu şiirin. Nerdedir bilinmeyen, asla vaz geçilmeyen sevgilinin, sevmeye doyamadığımız, yerine kimseyi koyamadığımız aşkımızın, bir çiçekle sembolize edilmesi... Çok hoş ve çok akıcı buldum doğrusu
Tebrikler Abdullah Yüce