Adıyaman’ın Kahta ilçesinde dünyaya gelen Abdulkadir Aktaş, beş kardeşiyle birlikte sıcak ve kalabalık bir aile ortamında büyüdü. Babası emekli, annesi ise evin temel direği olan bir ev hanımıydı. İlkokul eğitimini Kahta İlkokulu’nda tamamlayan Aktaş, daha çocukluk yıllarında yazıya olan ilgisini keşfetti. Yazmak, onun için iç dünyasını dışa vurmanın bir yolu ve zamanla vazgeçilmez bir tutku haline geldi.
Edebiyata olan bu ilgisini üniversite yıllarında da sürdüren Aktaş, Atatürk Üniversitesi Adalet Bölümü’nden ön lisans diplomasını al ...
Kaç süngü dayandı göğsüme,
Kaç mermi eridi bedenimde?
Nice zulüm geçti önümden,
Diz çökmedim hiçbir tehdide.
Ben toprağa can ekenlerdenim,
Bir gün sokakta yürürken,
Düşlerine sarılmış bir adam görürsen,
O an beni hatırla…
Çünkü ellerim ceplerimde olacak,
Başım öne eğik,
Bilir misin hangi yollardan geçtiğimi,
Kaç geceye sığmadığımı, kaç sabaha yetmediğimi?
Gözlerime diz çöken uykusuz saatleri,
Ömrümden düşen sessiz geceleri bilir misin?
Bir bardak çayda kaldı suretin,
Dudağım değdi, sen sandım bir an.
Ne çay ısıttı, ne zaman geçti,
Sensizlik kaldı benden kalan…
Buharı göz göze geldi gözlerimle,
Ben bir gezginim. Her adımımda yeni bir dünya, her durakta bir hikâye bulurum sanırdım. Oysa yollar bana hayal ettiğimden fazlasını verdi: Acıyı, öfkeyi, haksızlığı…
Yıkık duvarların ardında aç bir çocuk gördüm. Kırık bir pencerenin gerisinde susmuş bir anne… Bir elin tuttuğu ekmeği, diğer eli silahla parçalayanları gördüm. Kalabalıklar arasında kaybolmuş yüzler, ama hiçbirine ait olmayan gülüşler…
Sonra bir gıcırtı geldi,
menteşelerin paslı boğazından.
Kapı çarptı.
Gönlümde bir yangın başladı o an.
Ayakkabılarını giymedin tam,
Delikanlı, nedir bu sendeki hüzün?
Kaç gece harap edeceksin kendini?
Kaç gözyaşı dökülecek daha,
Ne gemilerim oldu gidecek,
Ne de gidecek bir yürek...
Gidenin ardından baktım hep,
Bilerek, isteyerek...
Her gemi bir parçamı aldı,
Uzak bir yerlerde seni buldum habersiz,
Ne rüzgâr sordu beni, ne de bir deniz.
Farkında değildin, görmedin beni,
Ben tanıdım seni, kaybettiğim gibi.
Yıllar geçse de değişmemişsin,
Kırık bir aynada bakışlar donar,
Gözlerimde bir tufan, içimde yanar.
Aşk mı bu, nefret mi, belli değil hâlâ,
Hangi sahte dua kurtarır beni bu belâdan?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!