Abdulhamit Erkaner Şiirleri - Şair Abdul ...

Eski ve yıkık dökük bir konak,
Bir çocuk yaşamın Baharı’nda
Öyle bir kabus ki,İçinde yaşamak,
Hayatın İlkbaharı’nda
Annesinin aklı kıt ve zayıf,
Öyle yaratılmış garip,

Kadınlar ihtirasın işkencesi,
Erkeklerin asırlardır kölesi,
Kendine doğuruyor efendisini,
Sapkınların ise İstismar göbeği,

Mollası bir başka kelepçeli,

Cennet elbet, Vaadidir Hakk’ın,
Ben günahlarıma, Kafayı taktım,

Affedilmek, Öncelik ile muradım,
Sonra onun, Cemalini görmek üstadım.

Kulağımda bir fısıltı,
Haram yeme esnaflı,
İstanbul'un dağı taşı insanlı,
Ot bitecek toprak kalmadı,

Oy neylerim neylerim,

Kafamda patlıyor, düşünceler
Düşündükçe yıkılıyor, hücreler
Hücrelerim ölüyor, birer birer
Düştükçe bombalar,Kahrolsun Zalimler

Ahvali Milletimin,
Pusulası sağır idi,

Yolundan gidenler,
Ziyadesiyle duymaz idi,

KALEDEN AĞ,
Düşmanı gözde büyütme,
Ondan yardım gelirse,
Hangi ordu gelir galip,
Zafer onun, Sefer bizimse,

Kalem sahibi öğretti bize her şeyi,
İnsan ya hakka, ya batıla sarkar,

Ya onun manasıyla, ya kendi zanlıyla,
Ya dünyaya tapar, ya sakınır Rahmana,

Hani bir an olur, Daralır kalırsın,
Çaresizlik çığı düşmüştür üstüne,
Sesin duyulmaz, Yüzün görülmez,
Değersizlik yası girmiştir gönlüne.

Gönüle Aşkı, İlham eden, Rabbimdir,
Sevdiğim kul ise güzel ve beşerdir,

Hak'tan sapamam haddimdendir,
Yüreğimdeki acıyı söküp atamam,
Kalbim atıyorsa ve dahi yaşatıyorsa,