Büyük siyasetçi, akıl adamıydı Abdülhamit.
Şeytan, kendi ayağına sıkardı ki ne garip
Dünya baş edemedi, o siyasi oyunlarıyla
Çakalları boğardı, aslan postu koyunlarıyla
Ermeni davul çalar, İngiliz salyangoz satardı.
Fransız hamuta kalkar, Alman takla atardı.
Huzurunda düşmanları, dostu olur çıkardı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta