Çok üşüdüm de, bir türlü diyemedim:
Gel, sen benim ateşim ol!
Üşüyorken bile yangınım sana,
Bu koru soğutacak suyum selim ol!
Abdest aldır istersen suya,
İster, ben düşmeyeyim diye
Emeklerken
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Şiiriniz güzeldi....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta