Sönmedi bağrımda suskun ateşin
Sulara küskün gönlüm seni bekler
Akılda hudut ister keşmekeşin
Yıldızlardan gözlerimde dilekler!
Sonsuzluğun kapısı bu son mihrak
Kalbim bir sana muhtaç sana abdal
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta