Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Dizelerini, birlikte yaşadığı insanların unuttuklarından,güzelliği hor görülmüş sözcüklerden ve türkülerin getirip yığdığı duygular harmanından alıp, zor rastlanan bir bilincin akarında mayalayan Abbas TURAN,Yunus Emre'nin insan sevgisi ile Mahsuni'nin duyarlılığı arasında köprü olmayı şiirine görev saymış sanki.Olur ya da olmaz,ancak bu amaçla yoruyor yüreğini.Bu şiirine soluk verirken de umut denilen sihri, aşka,ayrılığa,acıya ve bize özgü her ne varsa onlara bulaştırıyor.Konu ne olursa olsun, ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!