9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Oda loş, saat durmuş, dışarısı lal,
Masamda bir yığın sabır, abadi kağıtlar.
Genzi yakan o kadim, o tozlu rayiha,
Yüzyıllık uykusundan uyanıp, beni yakalar.
*
Ne bir çiçek kokusu bu, ne de taze bir bahar,
Lif lif işlenmiş tarihin, küf tutmuş nefesi.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta