Nehrin kenarında boyun eğmiş ağaç!
Toprağını tırmalıyor su.
Senin tırnaklarından kuvvetlidir akışı.
Köklerinle tuttuğun toprağı yumuşatıyor.
Sıkıyorsun köklerini gövdenin avuçlarında.
Yumuşatıyor toprağını tutamıyorsun
Alıveriyor Nehir!
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta