A zaman 49
Sivas’ın zemheri soğuğunda
Kapı koluna elim yapıştığında
Sen varsın diye
İçeri girdiğimde
……
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




akıcı bir uslup kaleminiz var ola
saygılar
üslubunuzu beğendim. şiirinizi okurken sanki anlattıklarınızı yaşadım.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta